Grzyby są prastarą grupą organizmów. Pierwsze z nich pojawiły się na lądzie już ponad 400 milionów lat temu – długo przed tym, zanim po ziemi zaczęły się poruszać pierwsze zwierzęta, i w chwilę po tym, jak na lądzie wyrosły pierwsze rośliny. Wcześniej, jeszcze przez setki milionów lat, przodkowie grzybów żyli w rozległych oceanach. Dzisiaj znamy około 100 tysięcy gatunków grzybów, a szacuje się, że ich całkowita liczba może sięgać nawet miliona. Czyni to z nich jedną z najliczniejszych grup organizmów na ziemi.
Człowiek zaczął zbierać, spożywać i wykorzystywać grzyby już kilka tysiącleci przed narodzeniem Chrystusa, choć brak jednoznacznych dowodów, które pozwoliłyby na dokładne zadatowanie tego momentu. Wiadomo natomiast, że Starożytni Egipcjanie i Rzymianie hodowali pieczarki polne, a Japończycy na dużą skalę gąski (Tricholomopsis edodes). Grzyby służyły wtedy człowiekowi jako pożywienie, środek leczniczy i... broń – silnie trujące i toksyczne grzyby (np. Muchomor cesarski) rzymianie wykorzystywali w celu pozbycia się swoich wrogów, lub konkurentów do intratnych posad. W średniowieczu wiedzę o grzybach przekazywały z pokolenia na pokolenie wiejskie znachorki, które z czasem zaczęły być podejrzewane o konszachty z diabłem i nierzadzko trafiały z tego powodu na stos. W XVI wieku wiedza o grzybach jadalnych i trujących była na tyle duża, że napisano pierwszy atlas, a wiek później pierwszy poradnik dla grzybiarzy. Więcej...
W świadomości ludzkiej grzyby odwiecznie kojarzone były z roślinami. W przeciwieństwie do nich nie potrafią jednak wykorzystywać do produkcji pokarmu energii słonecznej, a żywią się związkami zawartymi w podłożu. Zbierane przez nas borowiki, kurki, czy podgrzybki to tak naprawdę zaledwie część grzyba – służące do rozmnażania owocniki. Właściwy, niekiedy potężny organizm składa się z niewidocznej dla oka grzybni, która przerasta systemem długich i rozgałęziających się nitek rozległe obszary gleby. Więcej...
Grzyby są naturalnym bogactwem lasów, z którego ludzie korzystają od tysiącleci. Spośród całej różnorodności gatunków – z kulinarnego punktu widzenia – interesują nas przede wszystkim tak zwane grzyby kapeluszowe. W znakomitej większości należą one do klasy podstawczaków i wytwarzają nad ziemią dorodne, składające się z trzonu i kapelusza owocniki. Nieco różnią się od nich, należące do workowców, smardze i szczególnie cenione trufle. Więcej...
Prawie wszystkie zbierane przez nas grzyby kapeluszowe żyją w symbiozie z drzewami, dlatego występują niemal wyłącznie w lasach, a ich wzrost uzależniony jest od obecności drzew konkretnego gatunku. Najlepszym siedliskiem dla większości przez nas cenionych okazów są bogate w sosny i świerki lasy iglaste. Grzyby najlepiej rosną na piaszczystych glebach, w ciepłe, wilgotne noce późnego lata i wczesnej jesieni. Wtedy właśnie, wybierając się na grzybobranie, możemy się spodziewać najobfitszych zbiorów. Więcej...
