|
|
Kebab (tur. kebap) to klasyczne danie kuchni tureckiej, przyrządzane z baraniego mięsa i popularne w wielu metropoliach na świecie. W polskich miastach, nie inaczej niż na Zachodzie, kebab ugruntował sobie stałą pozycję w jadłospisie zwolenników nocnego trybu życia. Podniebieniom Polaków najbardziej przypadł do gustu Döner kebab- rodzaj kebabu wymyślonego i rozpowszechnionego przez tureckich imigrantów w Berlinie, którzy narodowy przysmak przystosowali do współczesnych realiów, sprzedając go w barach szybkiej obsługi. Opiekaną na pionowym rożnie baraninę skrawa się i podaje w bułce lub przaśnym chlebie z dodatkiem surówki warzywnej, sosów lub owczego sera. Coraz częściej baraninę z oryginalnego przepisu zastępuje się wołowiną, kurczakiem lub wieprzowiną.
O kebabie słyszano już w XVIII wieku, jako o pieczonej baraninie pochodzącej z Azji Mniejszej i podawanej z ryżem, ostrym sosem, roztopionym masłem i mieloną papryką (pieprz turecki). Współcześnie podaje się je najczęściej w chlebie, przaśnej bułce – picie, lub bez niczego np. Perski kebab. Ten ostatni robi się z mielonego mięsa i piecze na szpikulcu w formie przypominającej szaszłyk. Niekiedy serwuje się go z frytkami lub ryżem z pomidorami, pieczarkami, cebulą i szafranem. Ogólnie można wyróżnić przynajmniej około 25 rodzajów kebabu, również i takie, które łączą w sobie różne typy mięs.
Ze względu na charakter kuchni europejskiej, bardzo podatnej na mieszanie się tradycji kulinarnych różnych narodów, kebab ma odpowiedniki w kuchni greckej – gyros, arabskiej – shoarma i meksykańskiej – tacos. Wśród nich wszystkich kebab pozostaje jednak absolutnym ewenementem. Dzięki swojej prostocie i łatwości w przystosowywaniu się do obcych warunków, doczekał się swoich wersji w Niemczech, Austrii, Wielkiej Brytanii, Francji, Australii i Stanów Zjednoczonych, czyli wszędzie tam, gdzie dotarli tureccy imigranci.
|
 |
|
|
|
