Cytryna i Lima - Owoce - Kulinaria

Zwana także cytryną kwaśną, najprawdopodobniej pochodzi z Himalajów. Co prawda wspomina już o niej w swoich dziełach Konficjusz (ok. 500 roku p.n.e.), ale znana i uprawiana na szerszą skalę zaczęła być stosunkowo późno bo ok. 700 roku n.e. Wiadomo na pewno, że do Europy trafiła za pośrednictwem Arabów w XI w. Obecnie uprawia się ją przede wszystkim w krajach śródziemnomorskich, Meksyku, U.S.A. i Afryce południowej. Limonka natomiast pochodzi z terenów Południowo-wschodniej Azji. W X wieku została sprowadzona do Północnej Afryki, a w XIII przywieziona do Europy przez Arabskich Maurów. Rośnie na drzewach w subtropikalnym klimacie.

Cytryna zwyczajna należy do rodziny rutowatych. Jest zielonym i niedużym drzewkiem o ciernistych pędach, rosnącym do 8 m. wysokości. Dojrzewa nierównomiernie, dlatego przez cały rok znajdują się na nim jednocześnie i kwiaty i owoce. Lima podobnie jak cytryna jest małym i ciągle zielonym drzewkiem, osiągającym maksymalnie wysokość 5 m. Jej liście wydzielają cudowny cytrynowy aromat. Jest rośliną tolerującą tylko wysokie temperatury. Jej owoce są podobne do owoców cytryny, ale nie są żółte, lecz zielone.

Cytryny są dostępne w sprzedaży przez cały rok, ale niemal wszystkie z nich są poddawane pryskaniu, by zapobiec przedwczesnemu zepsuciu. Jeśli chcemy użyć do czegoś skórki, musimy poszukać cytryn niepryskanych – mają one specjalne oznaczenia. Limony w sprzedaży są tylko w okresie zimowym i nie są niczym pryskane. Cytrynę można długo przechowywać zarówno w temperaturach pokojowych, jak i w lodówce.

Oba te owoce w zasadzie są przetwarzane tylko na sok. Odrobiny drobno pokrojonej skórki cytrynowej można używać do deserów i ciast, dla dodania przyjemnego aromatu. Czasami cytryna w pasterkach jest także dodawana do ryb, lub stosowana jako dodatek do alkoholi.