|
|
Najważniejszą formą dzisiejszej gruszy hodowlanej jest grusza polna, zwana też dziką lub ulęgałką. Źródła podają, że od drugiego tysiąclecia p.n.e. gruszę hodowano na terenie dzisiejszych Włoch. Większość znanych dzisiaj gatunków została uzyskana w wyniku krzyżówek w XVIII i XIX w. Grusza obecnie znajduje się w czołówce najważniejszych owoców strefy klimatycznej umiarkowanej.
Grusza, podobnie jak jabłko i pigwa, należy do rodziny różowatych. Właściwym owocem jest gniazdo nasienne utworzone przez komory nasienne. Otaczający te komory miąższ powstaje z przekształconych części kwiatu. Gruszę rozmnaża się głównie przez szczepienie. W zależności od odmiany gruszki występują w różnych odcieniach zieleni, żółci i czerwieni. Miąższ jest biały, czasem nieco szklisty, ziarnisty, bardzo słodki i soczysty.
Ze względu na porę dojrzewania gruszy w ciągu roku, wyróżnia się gruszki wiosenne, letnie i jesienne. Najsmaczniejsze są te o lekko miękkim miąższu, choć tak na prawdę zależy to od odmiany. W porównaniu z jabłkami, gruszki nie nadają się do długiego przechowywania. Można je przez jakiś czas trzymać w chłodnym i ciemnym miejscu, ale nie dłużej niż kilka dni. Można za to z powodzeniem je konserwować, choć należy pamiętać, że z całą pewnością nie nadają się do zamrażania. Jeśli ktoś posiada we własnym ogrodzie grusze, musi owoce zrywać szybko - nie czekając aż całkowicie dojrzeją, gdyż wtedy są najlepsze.
Gruszki są bogatym źródłem witaminy C, miedzi oraz składników mineralnych. Substancje obecne w gruszce warunkują zdrowie układu krążeniowego, okrężnicy i redukują ryzyko zachorowania na jaskrę. Naukowcy sklasyfikowali gruszkę jako owoc hipoalergiczny, czyli taki, który w zdecydowanie mniejszym stopniu może wywołać niepożądaną reakcje alergiczną. Ponadto mają niewielką zawartość kaloryczną, dlatego stanowią doskonałe uzupełnienie diety.
Można przyrządzać z nich wiele dań, deserów, kompotów, sałatek. Są niezwykle smacznie nie tylko na słodko, ale także wyjątkowo smakują z mięsem, szczególnie z dziczyzną.
|
 |
|
|
|
