Porzeczka - Owoce - Kulinaria

Porzeczka czarna, czerwona i biała niewątpliwie pochodzą od porzeczek skalnych. Rosną na dziko w znacznej części Europy i Azji. Uprawę porzeczek rozpoczęto w XVI wieku. Od tego czasu uzyskano bardzo wiele jej odmian. Nazwa wzięła się zapewne z tego, iż porzeczki zazwyczaj rosną w lasach położonych na wilgotnych terenach zalewów rzecznych - tzw. porzeczach.

Owoc ten należy do rodziny skalnicowatych. Porzeczki nie są roślinami wymagającymi – mogą rosnąć na różnych rodzajach gleb w zacienionym i nasłonecznionym miejscu. W prawdzie pędy mają zdolność owocowania przez wiele lat, ale zaleca się po każdym zbiorze je obcinać, redukując je tylko do 8-10 pędów głównych. Owoce porzeczek z punktu widzenia botanicznego są jagodami i rosną w kiściach. Czarna porzeczka (owoc i liście) wydzielają silny aromat.

Sezon porzeczkowy jest dość krótki, trwa maksymalnie do końca sierpnia. Są bardzo wrażliwe na nacisk, dlatego należy zbierać je ostrożnie. By oddzielić maleńkie owoce od szypułek, najlepiej posłużyć się widelcem. Ich trwałość jest bardzo krótka, można je trzymać w lodówce maksymalnie dwa dni. Można też mrozić, ale najsmaczniejsze są świeże.

Zazwyczaj porzeczki je się na surowo, z cukrem, śmietaną, ale można dodawać także do ciasta, robić dżemy, konfitury, kompoty lub wyciskać na sok. Nadają się do deserów i do potraw na ostro. Niektórzy potrafią nawet robić z porzeczek wino.