|
|
O miłości Włochów do makaronu krążą legendy, bo przecież trudno zrozumieć siłę związku, który tak głęboko, mocno i trwale połączył naród i jedną potrawę. Czułostkowe tony pobrzmiewają nawet w nazwach makaronów: fettucine – wstążki, stelline – gwiazdeczki, capello d’angelo – włosy anioła. Wydawałoby się, że wystarczającym uzasadnieniem przywiązania Włochów do macaroni jest po prostu niepowtarzalny smak wielu klasycznych, spożywanych już w starożytnym Rzymie past, ale musi tkwić w tym coś więcej, skoro prominentny obcokrajowiec Thomas Jefferson po spróbowaniu neapolitańskiej pasty natychmiast zamówił skrzynkę tego specjału wraz z maszynką do cięcia ciasta. Więcej…
Możliwe, że jest jeszcze jedno rozwiązanie tej zagadki. Otóż makaron znali już Etruskowie, nazywani przez starożytnych rzymian mangia maccheroni, co oznacza nie tylko „zjadaczy makaronu”, ale także – od greckiego macarios – ludzi szczęśliwych. Właśnie to, poza smakiem, jest powodem uwielbienia makaronu: węglowodany zawarte w makaronie znacząco podnoszą poziom endorfin – „hormonów szczęścia”. Dlatego regularne jedzenie pasta fresca lub pasta secca, chociażby z dodatkiem oliwy z oliwek, czosnku i pietruszki, gwarantuje, oprócz rozkoszy podniebienia, po prostu szczęście. Więcej…
Nie jest niczym dziwnym, że pasty cechuje ogromna różnorodność. Oczywiście poza wieloma rzadkimi odmianami istnieją też klasyczne, takie które podaje się we włoskich restauracjach na całym świecie. Należą do nich, pochodzące z północnych Włoch pesto i ragu alla bolognese, środkowych – amatriciana i południowych - aglio e olio. Co ciekawe niektóre z nich są stosunkowo młodym wynalazkiem – o popularnym makaronie z sosem pomidorowym nikt nie mógł nawet pomyśleć przed 1519 rokiem, ponieważ dopiero wtedy Hernan Cortez przywiózł pierwsze ich okazy do Europy. Na sugo di pomodoro Włosi musieli poczekać jeszcze okrągłe 200 lat, na pasta alfredo – 400, a znana carbonara doczekała się zasłużonej sławy dopiero po 1945 roku. Więcej…
Włoska pasta jest zwierciadłem, w którym odbija się koloryt śródziemnomorskiej kuchni, a włoski makaron jest dowodem na godną podziwu inwencję tego narodu. Współcześnie na świecie produkuje się ponad 600 odmian makaronu. Niektóre z nich są odmianami bardzo lokalnymi, ale inne, jak spaghetti, bucatini, fettuccine, tagaitelle, penne, cannelloni, są nazwami rozpoznawalnymi na całym świecie. Ich niezaprzeczalnym atutem jest mąka z pszenicy durum, z której wyrabia się je od 1967 roku. Dzięki niej makaron nie skleja się i można go ugotować al dente (dosł. „na ząb”). Ci facciamo due spaghi? Więcej…
|
 |
|
|
|
