Jak powstaje Miód? - Miód - Kulinaria

Miód jest produkowany przez jedne z najbardziej wydajnych fabryk, jakimi są ule. W pojedynczym ulu tysiące pszczół zaprzęgnięte są do pracy przy zbiorze nektaru i jego odpowiednim przetwarzaniu. Miód stanowi dla ula ważną rezerwę pokarmu, jednak pszczoły miodne produkują go w takiej ilości, że człowiek z powstałego nadmiaru może korzystać bez uszczerbku dla roju.

W ulu żyje z reguły jedna królowa, a jej główną rolą jest składanie jajeczek, z których wylęgają się kolejne pokolenia pszczół. Występują też trutnie – samce, których zadanie ogranicza się do zapładniania młodych królowych, jednakże przytłaczającą większość roju stanowią robotnice – ich liczba może osiągać nawet do 20-40 tysięcy i to do nich należy trud zbierania nektaru i wytwarzania z niego miodu.

Pszczoły w poszukiwaniu nektaru mogą przebywać naprawdę długie dystanse, nawet do 10 km. Zebrawszy go, przenoszoną do ula i tam częściowo trawią z udziałem specjalnych enzymów, a następnie umieszczają w plastrze miodu. Tak przetworzony nektar zawiera dużo wody, co mogłoby spowodować rozwój drożdży i w efekcie fermentację. Żeby temu zapobiec, robotnice po zapełnieniu plastra poruszają skrzydłami, wytwarzając w ulu prąd powietrza, który ułatwia odparowanie wody. Osuszony plaster miodu jest następnie zasklepiany za pomocą wosku.

W większości uli plastry umieszczone są w specjalnych ramkach, które można łatwo wyjąć. Żeby wydobyć z nich miód, należy usunąć warstwę wosku, a następnie umieścić ramkę w wirówce, gdzie siła odśrodkowa powoduje wylanie się zawartości plastra. Tak otrzymany miód zawiera jednak wiele zanieczyszczeń, jak kawałki wosku pszczelego, dlatego zanim będzie się nadawał do spożycia, należy go jeszcze przefiltrować.

Miód jednak nie jest jedynym dobrodziejstwem, jakie otrzymujemy dzięki pszczołom. Wosk pszczeli wykorzystuje się na przykład do wyrobu świec, pomadek i kremów oraz do konserwacji dzieł sztuki i impregnacji. Pyłek pszczeli, będący głównym doraźnym źródłem pokarmu dla pszczół i zbierany przez nie w specjalnych koszyczkach na tylnych odnóżach, ceniony jest za dobroczynny wpływ na zdrowie. Kolejnym szeroko wykorzystywanym w lecznictwie produktem jest kit pszczeli, czyli propolis. Substancją tą pszczoły pokrywają niemal wszystkie powierzchnie wewnątrz ula, co zapobiega rozwojowi pleśni i bakterii. Antyseptyczne właściwości propolisu sprawiły, że jest on coraz częściej dodawany do różnego rodzaju leków i środków higieny.