|
|
Tarty należą do najbardziej znanych potraw francuskiej kuchni. Popularne na całym świecie, doczekały się swoich lokalnych odmian nie tylko we Francji, ale także w innych krajach, jak Wielka Brytania, gdzie przysmakiem jest słynna Bakewell tart, czy też Włochy. Obok tart słodkich, których ciasto wypełnione jest owocami lub kremem, istnieje wiele receptur tart słonych, gdzie owocowy farsz zastępowany jest warzywami, mięsem, serem lub grzybami.
Bardzo słynną odmianą tarty jest quiche lorraine – najbardziej znana specjalność Lotaryngii. Quiche lorraine łączy w sobie wszystko, co w tej prowincji występuje w wielkiej obfitości: jaja, śmietanę, masło, a także boczek, który już od czasów średniowiecza konserwowano za pomocą soli wydobywanej z licznych lotaryńskich kopalń. Quiche, wynalezioną podobno przez piekarza z Nancy, początkowo robiono z ciasta chlebowego i dopiero później udoskonalono przepis przez zastosowanie ciasta kruchego. Tradycyjna receptura quiche jako składniki podaje cebulę i boczek w śmietanowo-jajecznej zalewie, po rozpowszechnieniu się tego wypieku w innych częściach Francji przepis wzbogacono także o ser.
Składniki quiche obficie występują również w sąsiedniej Alzacji, gdzie serwuje się podobny specjał – tartes flambées. Ta cienka, przypominająca pizzę tarta ma bardzo długą tradycję, znawcy alzackiej kuchni utrzymują, że ciasto było przyrządzane już w szesnastym wieku. Początkowo bekon, cebulę i śmietanę, które są głównymi składnikami wypieku, nakładano na cienkie placki z chlebowego ciasta. W późniejszym czasie, podobnie jak to było w przypadku quiche, tartes flambées zaczęto wypiekać na cieście kruchym.
Pissaladière, słynna prowansalska tarta, jest znana w całej Francji w wielu odmianach i często je się ją jako przekąskę lub pierwsze danie obiadu. Nazwa pochodzi z czasów, kiedy w wypieku stosowano pastę z rozgniecionych sardeli i sardynek zwaną pissala. Obecnie pissaladière najczęściej wykonuje się z farszu z tapenade i cebuli udekorowanego sardelami w oliwie i czarnymi oliwkami.
Tarty to oczywiście także wyśmienite desery, jak dostępna w wielu restauracjach i kawiarniach w całej Francji tarte au citron (tarta cytrynowa), której cytrynowy, okraszony cukrem pudrem farsz idealnie komponuje się z kruchym, maślanym ciastem. Tarte aux pommes, czyli tarta jabłkowa, to wyborny normandzki przysmak, w którym farsz owocowy stanowią koncentrycznie ułożone na cieście plasterki jabłek. Naturalnie istnieje wiele innych słodkich tart. Używa się w nich kompozycji najróżniejszych owoców i bakalii, a niektóre z tych ciast przez swoją dekoracyjność stanowią istne arcydzieła sztuki kulinarnej.
Bardzo popularna tarta owocowa Tarte Tatin jest o tyle szczególna, że przygotowując ją, farsz jabłkowy nakłada się na spód formy i przykrywa ciastem, czyli zupełnie odwrotnie niż we wszystkich innych rodzajach tart. Ciekawe jest też to, że podaje się ją na gorąco. Ciasto zawdzięcza swoją nazwę Hotelowi Tatin, w którym zostało po raz pierwszy przyrządzone i jeśli wierzyć znanej opowieści, stało się to przez przypadek. Zamiast karmelizowanych z masłem i cukrem jabłek do wypieku Tarte Tatin używa się czasem brzoskwiń i innych owoców.
Specyficzną odmianą tart są tarteletki – ciastka wypiekane w specjalnych, małych formach. Słone tarteletki, jak tartelettes quiche loraine – odmiana słynnego lotaryńskiego przysmaku, mogą stanowić idealną przekąskę lub lekki lunch. Tarteletki na słodko stanowią natomiast świetny element deserów. Przykładem są tartelettes au chocolat (tarteletki czekoladowe), podawane często jako doskonałe zwieńczenie kolacji.
|
 |
|
|
|
