Mięta jest rośliną wieloletnią, byliną o pełzających podziemnych kłączach, z rozłogami nadziemnymi i podziemnymi, osiągającą wysokość 30-90 cm. Znana była już w starożytności, zwłaszcza w Egipcie. Dzika mięta rośnie wszędzie tam, gdzie panuje umiarkowany klimat, także w Europie. Tu uprawiana jest od co najmniej 300 lat. Pozyskiwany z tego zioła olejek miętowy stosuje się nie tylko w przemyśle farmaceutycznym, ale także kosmetycznym. Często dodawany jest m.in. do past do zębów, płynów do ust, czy płynów do kąpieli.
Do najważniejszych składników mięty zalicza się: złożony z mentol, menton, tymol, olejek lotny, garbniki, gorycze, kwasy organiczne i inne aktywne związki. Mięta jest także często wykorzystywana w przemyśle spożywczym. Pozyskując jej olejki, tworzy się różnego rodzaju słodycze, herbaty, jogurty, a nawet twarożki.
Ostra świeżość potraw
Ostry, chłodzący i wyjątkowo świeży smak mięty znajduje niemałe zastosowanie w kuchni. Oczywiście, najpopularniejsze są herbaty miętowe, ale warto pamiętać, że mięta jest także nieocenionym dodatkiem do najróżniejszych napojów owocowych, drinków, deserów, lodów, kremów i musów. Mięta pieprzowa znakomicie pasuje także do potraw mięsnych, zwłaszcza gotowanych i duszonych. Posiekana podkreśli smak zup, sosów, dipów, sałatek i szpinaku. Największą popularność, jak wiadomo, zdobył sos miętowy, podawany zarówno na zimno, jak i na gorąco do pieczeni baraniej lub ryb z rusztu. Niektórzy smakosze niewielką ilość listków dodają także do owoców morza. Ponadto dobrze komponuje się z deserami oraz z gorzką czekoladą i bakaliami. W niektórych regionach Polski siekana mięta jest dodawana do pierogów z serem i jogurtów. Arabowie mają zwyczaj picia mięty z dodatkiem cukru w celu skutecznego ugaszenia pragnienia.
Złoty środek na liczne dolegliwości
W liściach mięty znajdują się ogromne ilości olejku eterycznego, zawierającego mentol oraz jego estry, a także garbniki, związki gorzkie, kwasy organiczne i sole mineralne. Napar z liści mięty przyspiesza proces trawienia i działa rozkurczowo, co jak wszystkim wiadomo, łagodzi bóle żołądka i usprawnia pracę całego układu pokarmowego. Ponadto wykazuje działanie bakteriobójcze, niszczy zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram- ujemne w przewodzie pokarmowym oraz drogach żółciowych. Mięta działa także uspakajająco w stanach silnego stresu i nieznacznie obniża ciśnienie tętnicze krwi. Stosowana zewnętrznie dezynfekuje i zmniejsza obrzęki. Napar wykorzystywany do inhalacji, znosi stany zapalne dróg oddechowych.
Jak zbierać i jak przechowywać?
Obiektem zbiorów może być ziele lub same liście. Po raz pierwszy można je zrywać, gdy na roślinie pojawią się pierwsze pąki. Tnie się wówczas na wysokości 6-7 cm nad ziemią, tak by umożliwić roślinie odrośnięcie. Kolejne cięcie można przeprowadzić w sierpniu, choć zasadniczo do celów kulinarnych można przez cały okres wegetacji odrywać pojedyncze listki.
Zebraną miętę należy poddać suszeniu poprzez równomierne rozłożenie jej na pergaminie w suchym, ciepłym i przewiewnym miejscu. Jedna gałązka powinna leżeć obok drugiej, inaczej szybko stają się brunatne i gniją. Ususzone trzeba przełożyć do szczelnych pojemników, by nie traciły cennych olejków. Liście kruszy się zawsze bezpośrednio przed użyciem.
